تحلیل بنیادی رویکردی برای ارزش‌گذاری سهام و سایر دارایی‌ها است که بر اساس بررسی عوامل اقتصادی، مالی و کیفی مؤثر بر ارزش یک شرکت انجام می‌شود. هدف اصلی این روش، محاسبه «ارزش ذاتی» سهام و مقایسه آن با قیمت بازار برای تشخیص سهام ارزنده یا گران است. این تحلیل در سه سطح انجام می‌شود: ۱) تحلیل اقتصاد کلان شامل بررسی شرایط اقتصادی، نرخ بهره، تورم و سیاست‌های پولی. ۲) تحلیل صنعت شامل بررسی جایگاه شرکت در صنعت، رقبا و چشم‌انداز رشد. ۳) تحلیل صورت‌های مالی شرکت شامل بررسی نسبت‌های مالی، سودآوری، رشد فروش، بدهی و جریان نقدی. ابزارهای مهم این تحلیل شامل نسبت‌هایی مانند P/E، P/B، EPS، و ROE است. تحلیل بنیادی برای سرمایه‌گذاری میان‌مدت و بلندمدت مناسب است و به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌تری در بازار سرمایه بگیرد.

صورت‌های مالی مجموعه گزارش‌های رسمی هستند که وضعیت مالی و عملکرد یک شرکت را در یک دوره مشخص نشان می‌دهند. چهار نوع اصلی صورت‌های مالی شامل: ۱) ترازنامه (صورت وضعیت مالی) که دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام را در یک نقطه زمانی مشخص نشان می‌دهد. ۲) صورت سود و زیان (صورت عملکرد مالی) که درآمدها، هزینه‌ها و سود یا زیان شرکت را در یک دوره گزارش می‌کند. ۳) صورت جریان وجوه نقد که منابع و مصارف نقدی شرکت را در سه حوزه عملیاتی، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی طبقه‌بندی می‌کند. ۴) صورت تغییرات حقوق صاحبان سهام که تغییرات سرمایه، سود انباشته و سایر اجزای حقوق صاحبان سهام را طی دوره نشان می‌دهد. این صورت‌ها همراه با یادداشت‌های توضیحی، تصویر کاملی از سلامت مالی و عملکرد شرکت ارائه می‌دهند و مبنای اصلی تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و مدیران هستند.

مقدمه‌ای بر مدل capm یا قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه ریسک جزء جدایی‌ناپذیر سرمایه‌گذاری است؛ بازار بورس و اوراق بهادار نیز از این قاعده مستثنی نیست و